Οστεοαρθρίτιδα

Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια χρόνια και προοδευτικά εξελισσόμενη πάθηση των αρθρώσεων και της σπονδυλικής στήλης. Χαρακτηρίζεται από προοδευτική καταστροφή του αρθρικού χόνδρου και τη δημιουργία νέου οστού (οστεόφυτα).

Η οστεοαρθρίτιδα είναι όχι μόνο η συχνότερη πάθηση των αρθρώσεων, αλλά και μια από τις συχνότερες παθήσεις του ανθρώπου. Είναι σημαντικά συχνότερη στις γυναίκες σε σύγκριση με τους άνδρες, ενώ η συχνότητά της αυξάνει με την πρόοδο της ηλικίας: έτσι, μετά τα 65 χρόνια, 3 στα 4 άτομα πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, ενώ περισσότερο από το 85% των ατόμων αυτών έχουν ευρήματα στις ακτινογραφίες των αρθρώσεών τους ακόμη και όταν δεν έχουν συμπτώματα.

Παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας

Τα αίτια της οστεοαρθρίτιδας δεν είναι ακόμα γνωστά. Οι κυριότεροι παράγοντες κινδύνου είναι:

• Παχυσαρκία, που συνδέεται στενά με την οστεοαρθρίτιδα, κυρίως με την οστεοαρθρίτιδα των γονάτων.
• Ηλικία, φύλο.
• Γενετικοί παράγοντες (οι γυναίκες έχουν πιθανότητα 30-50% να κληρονομήσουν από τη μητέρα τους την οστεοαρθρίτιδα χεριών).
• Τραυματισμοί της άρθρωσης.
• Βαριά επαγγελματική απασχόληση ή αθλητικές δραστηριότητες.
• Συγγενή αίτια (συγγενές εξάρθρημα του ισχίου, επιφυσιακές δυσπλασίες).

Διάγνωση της αρθρίτιδας

Η υποκειμενική (λήψη ιστορικού) και η αντικειμενική (κλινική εξέταση) αξιολόγηση είναι επαρκείς για να οδηγήσουν τον φυσικοθεραπευτή στη διάγνωση της αρθρίτιδας. Επιπλέον εξετάσεις, όπως ακτινογραφίες, επιβεβαιώνουν την κάκωση και προσδιορίζουν τον ακριβή βαθμό της βλάβης.

Συμπτώματα

• Το βασικό χαρακτηριστικό της αρθρίτιδας είναι ο πόνος, ο οποίος αναπτύσσεται βαθμιαία, αν και ξαφνική έναρξή του δεν αποκλείεται.
• Η άρθρωση μπορεί να γίνει δύσκαμπτη και οιδηματώδης, καθιστώντας έτσι δύσκολη την πλήρη έκταση ή κάμψη του γόνατος.
• Ο πόνος και το οίδημα μπορεί να είναι χειρότερα το πρωί ή μετά από μια περίοδο αδράνειας. Μπορεί επίσης να επιδεινωθούν μετά από δραστηριότητες όπως η βάδιση, το ανέβασμα σκαλιών ή το γονάτισμα.
• Μπορεί να υπάρχει αίσθημα αδυναμίας του γόνατος ή μπλοκάρισμα της άρθρωσης.
• Οι αλλαγές του καιρού, σύμφωνα με αρκετούς πάσχοντες από αρθρίτιδα, μπορεί επίσης να ευθύνονται για έξαρση του πόνου.

Φυσικοθεραπευτική παρέμβαση

Η φυσικοθεραπεία έχει σαν στόχο τη μείωση του πόνου, την πρόληψη και αποκατάσταση της δυσκαμψίας και την πρόληψη των παραμορφώσεων, με αποτέλεσμα την καλύτερη λειτουργικότητα του μυοσκελετικού συστήματος.

Ο φυσικοθεραπευτής θα δώσει οδηγίες στον ασθενή για την προστασία των αρθρώσεων και για τεχνικές εξοικονόμησης ενέργειας, θα παράσχει συμβουλές και θα εκπαιδεύσει τον ασθενή σχετικά με τη διαχείριση του πόνου, αλλά και του νοσήματος γενικότερα. Μέσα από ασκήσεις για τη βελτίωση του εύρους κίνησης και της ιδιοδεκτικότητας, τη μυϊκή επανεκπαίδευση και την αερόβια άσκηση, ο ασθενής θα μπορέσει να επανακτήσει, να διατηρήσει ή να βελτιώσει τη λειτουργικότητά του.

Η κατάλληλη δύναμη και αντοχή των μυών, όπως επίσης ο τόνος και η ελαστικότητα των συνδετικών ιστών, προάγουν τη βέλτιστη αρθρική σταθερότητα, την ευθυγράμμιση και τη μείωση της επαφής των αρθρικών επιφανειών και των πιεστικών φορτίων σε αυτές.